2 minuten

Het is op de sportschool altijd extra druk in januari, vertelt een medewerker. ‘Maar in februari is dat weer voorbij’. Goede voornemens houden het kennelijk niet zo lang. Het is ook niet makkelijk om nieuwe gewoontes in te bouwen in je leven.  

‘Let dus goed op welke weg u bewandelt… gebruik uw dagen goed, want we leven in een slechte tijd’ schrijft Paulus aan de Efeziers (5:15,16).   

Hoe leven we? Welke stappen zetten we om dichterbij de goede weg te komen en erop te blijven? Dat begint bij de Bron: de Schrift,  het gebed – onmiddellijk vertaald in een leven dat recht doet aan mensen en gedragen wordt door liefde, juist voor kwetsbare mensen in nood. Maar dat is groot en we hebben het nodig om kleinere stappen te zetten.  

Goede voornemens houden het kennelijk niet zo lang.

-

Zo worstelen veel gelovige mensen met hun dagelijkse ritme als het gaat om bijbel lezen en bidden. ‘Lees je bijbel, bid elke dag’ – maar het komt er (soms) niet van. Hoe doe je dat?  

Ik kom uit een tijd dat deze dagelijkse gewoonten nog heel vanzelfsprekend waren. Er werd bijbel gelezen na het eten, er werd gebeden voor en na het eten gedankt. ‘s Avonds was er het gebed voor het slapen gaan. En natuurlijk de kerkgang, twee keer op een zondag.  

In veel gezinnen is dat niet meer de vanzelfsprekende gewoonte. Ook op veel scholen ‘met de Bijbel’ zoals dat in mijn jeugd heette, wordt niet altijd meer iedere dag een bijbelverhaal verteld.  

Zo is er wel één en ander verloren gegaan.  Bij veel jonge mensen zie je nu een nieuwe behoefte aan zinnige gewoontes en stappen, die hen verder helpen. Ze lezen de boeken van John Mark Comer en volgen www.practisingtheway.org.  Comer staat in een rijke traditie van de kerk, de traditie van ‘geestelijke oefeningen’. Van de kerkvaders, van Benedictus en Ignatius en recenter van Dallas Willard, Richard Foster en Henri Nouwen.  

Dagelijkse of wekelijkse gewoontes, kleine stapjes die je kunt zetten in de navolging van Christus. Onmiddellijk reageren er dan mensen dan met: is dat niet activistisch of wettisch? Tja. Waren de gewoontes van toen dat ook? Soms wel. Toch kunnen zulke gewoontes ook opbouwend zijn en verdiepend. Trouwens, we hébben al gewoontes, we leven ons leven met bepaalde gewoontes en routines. Gelukkig maar. We hoeven niet iedere dag alles als nieuw te bedenken.  

De tien geboden, de profeten – ze bieden richtingaanwijzers voor ons leven. De brieven van Paulus staan vol met praktische suggesties. Sterker nog: het leven van Jezus kenmerkt zich ook door gewoontes: bidden, vasten, geven, de Schrift lezen en verkondigen. Als we Hem volgen zal daar ook iets van zichtbaar worden in ons leven, dat kan niet anders.  

Twee voorbeelden:   

Eén van de geboden die centraal staat is die over de sabbat (zie bijvoorbeeld Deuteronomium 5:12-15) Het valt me telkens weer op hoe vaak de profeten van Israël mensen daarop aanspreken. De sabbat bedoeld is als een dag van opademen, van ontmoeting met God en mensen om je heen. Een vrije dag waarop de vrijheid in christus gevierd wordt. Een dag waarop we weer beseffen: het hangt niet allemaal van mij af. Ik mag van ophouden weten. In onze tijd kan het zelfs ene protestdag zijn, tegen de 24- uurs economie, tegen alle opgejaagdheid en prestatiedwang.  

Een drukbezette vrouw besloot één zaterdag per maand te reserveren voor gebed, want ‘ik bid veel te weinig’. Waarop iemand vroeg: weet je het zeker? Wat ga je doen, die zaterdag? Je bent ongetraind. Doe liever dit: zet een ochtendgebed op het startscherm van je computer en neem iedere dag de tijd om dat gebed rustig te bidden en even stil te zijn. Kijk dan eens hoe dat je dag beïnvloedt.  

Kleine stappen, die je op weg helpen om Jezus te volgen in het dagelijks leven. We hebben elkaar er zo bij nodig! En jonge mensen hebben ouderen nodig, die hen kunnen gidsen. En ouderen hebben de inzet en frisse toewijding van deze jonge mensen nodig om de moed niet op te geven.