Els van Dijk
12 maanden geleden
Als ik wat mijmerend achter mijn laptop zit, in de startblokken om te gaan schrijven, mag ik graag het uitzicht op mijn tuin hebben. Want daar gebeurt van alles. Mussen, meesjes, vinkjes, roodborstjes en zelfs de merel is weer terug. Er zijn dagen de vogels fluiten dat het een lieve lust is. Zij doen onbekommerd waarvoor zij geschapen zijn: fluiten! Nou ja dat onbekommerde lukt niet altijd; ik heb ook al een paar keer een sperwer gezien. Die lust wel een musje. Als het voorjaar zich weer aandient dan wordt het weer extra genieten! Geweldig zoals onze God in zijn creativiteit deze aarde bekleed heeft. Ik raak daar elke keer weer van onder de indruk en mijn ziel kan zich dan in stilte keren tot God, die óók in de geschapen werkelijkheid tot mij spreekt.
Toen ik eens onderweg was, viel het beeld van een herder mij op. Een boer (herder) liep samen met zijn zoontje naar het weiland waar zijn schapen weidden. Toen de schapen hun herder opmerkten, liepen ze gezamenlijk, resoluut en op een draf op hem af. Dat doen schapen. Ze luisteren naar de stem van de herder en herkennen zijn gestalte. Als ik in dat weiland was gaan staan, had dat een heel ander effect gehad, kan ik je verzekeren…
In de Bijbel wordt op verschillende plaatsen gesproken over het verstaan van de stem van God, de stem van de Herder. Daarbij valt het verschil tussen horen en luisteren op. Jezus gebruikt zelf in het evangelie van Johannes het beeld van de schapen die naar de stem van de herder luisteren. Als de herder zijn stem laat horen, weten de schapen direct dat hij het is en ze komen dan al van verre aanlopen. Als een ander dat doet, gebeurt er niets. Dat horen is dus meer dan klanken registreren en het is ook meer dan woorden begrijpen. Het is het herkennen van de persoon van de herder. Hij is er!
Onze valkuil is dat we vaak wel allerlei klanken en woorden horen en gebruiken, soms zelfs een stortvloed ervan, Bijbelse woorden ook, preken lang, maar er gebeurt niets als we de stem van de Goede Herder er niet in horen. Zodra schapen de stem van de herder horen, komen ze in actie en doen ze er alles aan om zo snel mogelijk bij hun herder te komen.
De stem van de Goede Herder horen is veel meer dan het voeren van theologische discussies of eindeloze gissingen naar Gods plannen. Het is weer met zekerheid weten dat Hij, Jezus, de Goede Herder is. Mij ontbreekt niets. Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis: ik vrees geen kwaad want Hij is bij mij.
‘Als ik de wil van God doe, merk ik dat ik geen tijd meer heb om over zijn plannen te discussiëren,’ zei iemand.
De Heer is mijn Herder en mijn verder. Een mooi motto voor het leven. Daar ga je van fluiten.